Праходзіць час…
Праходзіць час, і боль, і радасць,
Праходзіць сум і весялосць.
Сыходзіць зло, прыходзіць жаласць,
Дзяцінства зменіць маладосць.
І маладосць адыдзе ў вечнасць
У дзіўным росквіце садоў,
Дзе нас чакае непазбежнасць
Дарослай постаццю гадоў.
Дарослы час цячэ адметна,
Ва ўсіх кірунках павядзе,
І, праляцеўшы непрыкметна,
Раптоўнай старасцю спадзе.
Не ўсе па лёсу маюць вартасць,
У Бога старасць заслужыць.
Тады ў радасць будзе старасць,
Калі па запаведзях жыць…
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию