Вершы на беларускай мове
Анямеў і здранцвеў беларускі народ…
***
Анямеў і здранцвеў беларускі народ,
Разбурыў сваёй волі падмурак.
Замест роднае мовы ў яго агарод,
Толькі там ёй знаходзіць прытулак.
Ён на мове яшчэ назаве агуркі,
Буракі, і часнок, і цыбулю.
Разаб'е агарод свой ля самай ракі
...
Цела тут. . .
Цела тут а думка ў небе
Што хавае і што хацела
Хто ў смутку душу лечыць
Чаму сэрца так балела
Ну а можа ўсё пакінуць Прамаўчаць
Бо ў ісціны таксама не ўбачыш дна
Што яшчэ мне тут дадаць
Галоўнае каб ашукалася
...
І традыцыі маем, і цэннасці ёсць…
***
І традыцыі маем, і цэннасці ёсць.
Вось і ўсе традыцыйныя цэннасці.
Беларус на радзіме сягоння як госць.
Прызываюць яго да сумленнасці,
Каб стабільнасць жыцця і бяспеку цаніў,
І культуру, і мову – суседскія,
А традыцыі продкаў дык хоць бы й забыў,
...
Схавайце муз сваіх, паэты!
Схавайце муз сваіх, паэты!
Калі прыгнёт на іх не знойдуць,
Ва імя усёй дзяржаўнай мэты,
Услед за імі боты пойдуць.
І будзе грукаць марш ў сэрцы,
Пакуль далоні цягнуцца да нажа.
Бо шыю лашчыць подых смерці,
А не кахання мілая душа.
...
Пад вечар выбліснула сонца…
***
Пад вечар выбліснула сонца.
Спяваюць птахі за акном.
І дзень дажджлівы і бясконцы
Забыцца ўжо жадае сном.
І я жадаю зноў забыцца
Пра тое, што немалады.
Але я ведаю, прысніцца
...
Каля вербаў надрэчных пахілых…
***
Каля вербаў надрэчных пахілых
Я спынюся, хачу пастаяць...
Сонца рання ўсміхаецца міла,
Хоча ўсё наваколле абняць.
Каля вербаў надрэчных пахілых,
Што глядзяць у люстэрка ракі,
Пакланюся я ім, бо вучылі,
...
Ўзыходзячага месяца падковай…
***
Ўзыходзячага месяца падковай
Звініць вясенні вецер за сялом.
Пахаладала. Ў грубку ўношу дровы.
Падковы срэбра вісне за акном.
Супыніцца наш гомельскі аўтобус,
Да Галі Рая вылезе з дачкой.
Падкова у акне - амаль што глобус,
...
Што чалавеку трэба?
https://www.youtube.com/shorts/NvmAd4f5zkc
Каму які расклад у жыцці патрэбен,
Хто гэтак прызвычаіўся, хто так.
У некага ў двары спявае певень,
У некага на грушы звонкі шпак.
Пабегла гаспадыня ў агарод,
Цыбулю пасадзіць ці моркву трэба,
...
Выразаю сухую маліну…
***
Выразаю сухую маліну
І на лаўцы з катамі сяджу,
Ці капаю халодную гліну:
Хутка бульбу ў яе пасаджу.
Хлопцы з сувязі ў сініх спяцоўках
Нешта рыюць, каб быў Інтэрнэт.
Правады свае цягнуць так лоўка,
...
Я чуў жалобны плач і крыкі…
***
Памяці мамы
Я чуў жалобны плач і крыкі
Над рэдкім золатам асін,
І за сабой кудысьці клікаў
Высокі жураўліны клін.
Хоць ведаў я, што толькі клінам
...
Жыццё, як джаз
Жыццё, як джаз у кабарэ:
Дае няшмат, усё больш бярэ.
Няважна, што пакажа шоў.
Яно ідзе ізноў, ізноў.
Каго хвалюе тут і там
Ілюзія альбо падман?
Хапай свой шанец і пляшы
Без страху, шчыра, ад душы.
Шоў - вось чаго чакае свет.
...
Сонца апоўдні
Сонца апоўдні
Як жаўток у яйку ззяе палаючы
Быццам я ў фантане прамянёў
Як у залатым кальцы
іду наганяючы сваё
Каб усё склалася ў канцы
Вачыма ў сябе
Думкі што палохалі не ўпускаючы
...
Вясенні адзімак на дахах ляжыць…
***
Вясенні адзімак на дахах ляжыць,
Бы цукрам пасыпаны дахі.
Не ведаю, колькі на свеце мне жыць
І колькі яшчэ мне да плахі.
А птахі спяваюць за белым акном.
На тое й вясеннія птахі.
І сонца усходзіць, лагодным крылом
...
Не складаю оды Зеўсу…
***
Жарт
Не складаю оды Зеўсу,
Лаўрэатам мне не стаць.
Я ля Зеўса не прыгрэўся,
Трэба дроў загатаваць.
Можа, оду Праметэю
...
Васількі
Сінія зоркі, але не на небе а ў полі агні:
Такімі мне здаюцца сінявокія паны васількі.
З ружавалосымi канюшынамі
Разам у полі, зліваюцца ў танцэ, з-за ветру, у няволі.
І гледзячы на гэты танец я ўпадаю ў транс.
Захапляе маё сэрца гэты цвяточны, сінявокі раманс.
Дрэнны
Дрэнныя маю я сны,
Дрэнна з табой размаўляю.
Дрэнны, відаць, я чалавек
І дрэнным сэрцам цябе я кахаю.
Дрэнны кінуў я позірк на “міністра дум асветы”.
Дрэнна жартую, нават жую.
Ну што жа робіцца з тым чалавекам?!
...
Я – не паэта, о, крый мяне матам…
***
Сяброўскі жарт
знаёмаму паэту
Я – не паэта, о, крый мяне матам!
Вершы пішу. Дык хіба ж вінаваты
Ў тым, што пішу іх не горш за паэтаў,
Не зарабляючы славы пры гэтым?
Дык крый мяне матам, што я – не паэта,
...
Я да славы неахвочы…
***
Я да славы неахвочы,
На яе закрыю вочы.
Неахвочы да чыноў,
Я зямлю капаю зноў.
Ды ахвочы я да слова,
Да зямлі маёй і мовы.
...
вельмі трэба галоднаму хлеба
Вельмі трэба галоднаму хлеба.
А для смецця патрэбна мятла.
Шмат хацеў? – так паменьшы патрэбу.
Трэба выйсце – ідзі да святла.
Пазітыў
Пусцее ў галаве, у душы.
Глыбее рэжа нож па сэрцы.
Сінее неба далечынь,
Жаўрук у ягоны свет віецца.
Шыпяць каты на міма ідучы́х.
Сабака брэша ў падваротні.
Сінее неба далечынь,
Больш не такі настрой гаротны.
...
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай