info@stihi.by

Дрэвы, вядома, ня ходзяць…

Дрэвы, вядома,
ня ходзяць,
але сыходзяць,
як гэтая твая-мая яблыня,
як усё.
Божухна мой,
як адрузла твая шыя,
як ссохла цела,
я і не заўважаў.

Або, вось, яблык –
зморшчваецца
на далоні
непрыручанай восені.
Яму не баліць
праз гэта,
а табе – так.
Яму не баліць
праз гэта,
а мне – так.

Похожие стихи:

  • Родная мова
    О мова казак и легендау,Ты апаясала душуІ сэрцы многім пакаленням,З табой зліліся воблак сум І гоман ветру ў кроне дрэваІ сум гаёў каля ракіКупала, Колас, Танк і ГлебкаТвае о мова...
  • *** (І адшумеў ужо мой сад…)
    І адшумеў ужо мой сад,Ды й кліча йзноў мяне радзіма,І веска з жменею тых хат,Ля плота ў чырвані рабіна… І поле, дзе ты маладым,Калісьці з дзедам статак пасціў,І лес –...
  • МЯТЛУШКА
    Застацца б мне – ціхмянай і лагоднай, Ні краскі, ні травінкі не парушыць. Быць проста часткай Матухны-Прыроды, Наіўнаю, маленькаю мятлушкай… У кожным крылцы – пыл сівых стагоддзяў – Не сівізна...
  • ПОЛАЦКАЙ КНЯЗЁЎНЕ РАГНЕДЗЕ, жонцы князя Уладзіміра
    …Быць пакорнаю, ды не скоранай, З гордым мужам — простай, ласкаваю… Дараваць віну, не трымаць дакор, Мець у сэрцы вышэйшую праўду… Спалена душа Красным Сонейкам, Не заззяць ужо ёй былой...
  • НАША МУЗЫКА
    I. Удзячная за музыку, прашу: не адымай надзеi на спатканне. Хай доужыцца i доужыцца чаканне — выпрабаваннем ацалю душУ. Таму пакуль — адлiгi цi адхлання — удзячная за музыку, прашу....
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай