Тытунёвая тэрапія

Закурым пад поўняй адну на дваіх
Цыгарку са смакам суніцы.
Ты жалішся: «Думкі, халера на іх!
Трэцюю ноч не спіцца».

Нялёгка адказы ў цемры шукаць.
Цыгарка ўжо дагарае.
Думкі кудысьці да зорак ляцяць,
Што з панталыку збівае.

Тлее цыгарка, як тое жыццё,
Дым у паветры клубіцца.
Чаму? За што нам гэта ўсё?
Адказаў няма. Таму і не спіцца.

Ад думак благіх – адзін непакой.
Мне гэта добра знаёма.
Закурым па новай цыгарку з табой
Пад поўняй ля дома старога.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай