Дождж бы павіс . . .
Дождж бы павіс сівою павуцінай
Трава гаравала за праўду чужую
Кроплі з лістоты беглі ў сляпую
і як штыкі застылі ў прыцемку асіны
Дарога забытаю ў слязах ціха ляжала
Стаў моўчкі варашыў вейкамі кустоў
Неба ў барацьбе з сабою цвярозае гадала
Лінуць яшчэ
Ці прывабіць наіўных у фантазіі з сноў
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию