Дождж бы павіс . . .

Дождж бы павіс сівою павуцінай
Трава гаравала за праўду чужую
Кроплі з лістоты беглі ў сляпую
і як штыкі застылі ў прыцемку асіны

Дарога забытаю ў слязах ціха ляжала
Стаў моўчкі варашыў вейкамі кустоў
Неба ў барацьбе з сабою цвярозае гадала
Лінуць яшчэ
Ці прывабіць наіўных у фантазіі з сноў


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай