Аблокі нібы шапкі ў небе. . .

Аблокі нібы шапкі ў небе павіслі
Вецер п’яўкай бы п’яны пад лаўкай
Травы схілялі зялёныя мыслі
Брамка брахала кудлатаю шаўкай

Так і жывеш дзе вясёлкаю мыслі
Дзе вынік як сарваўшыся нож гільяціны
Дзе ўсе праўды ў снах быццам жылі і кіслі
Пагостам канчаючыся Крыжам з асіны


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай