Зіма зноў лягла . . .

Зіма зноў лягла асфальтам мокрым
і ўначы хрыплы стогн раздзіраў мітуснёй
Парывам на акно вецер турботны
Закінуў на спалох
Жменю с кропельнай нудой

і дзень расцёкся лужынамі павольна
Здымаючы з неба часовую тканіну
Галіна голая калыхаючыся машынальна
У вачах змінала гарызонту павуціну

Віселі кроплі як сэрцы
Што жыць усталі
Зіма стаяла слёзы выціраючы
У туманным нішто
Бязгрэшных анёлы шукалі
Хаця б увесці аднаго
У час пусты паміраючага раю


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай