Зіма зноў лягла . . .
Зіма зноў лягла асфальтам мокрым
і ўначы хрыплы стогн раздзіраў мітуснёй
Парывам на акно вецер турботны
Закінуў на спалох
Жменю с кропельнай нудой
і дзень расцёкся лужынамі павольна
Здымаючы з неба часовую тканіну
Галіна голая калыхаючыся машынальна
У вачах змінала гарызонту павуціну
Віселі кроплі як сэрцы
Што жыць усталі
Зіма стаяла слёзы выціраючы
У туманным нішто
Бязгрэшных анёлы шукалі
Хаця б увесці аднаго
У час пусты паміраючага раю
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию