Маем жыць…

Мараль і мудрасць – скарб жыццёвы,
Ён Божы дар ад веку ў век.
Душой народ тады здаровы,
Як годнасць мае чалавек.

Надзея з верай – два зачаткі,
Любоў вянчае ойчы дом.
Ды ў жыцця свае парадкі,
Бяда заўжды як з неба гром.

Свядома дыхае сумленне,
Дзе годнасць зоркай паўстае.
За бліжніх шчырае маленне
Душы збаўленне надае.

За воляй праўда следам крочыць,
І дабрыня святлом гарыць.
А час заўжды жыццю сурочыць:
Па волі Божай маем жыць!..


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай