І паклон вечаровы глыбокі…

***
І паклон вечаровы глыбокі
Аддаваць вераснёвай зары,
І глядзець на свой шлях адзінокі
Ў пазалоце асенняй пары.

І маліцца, хоць не адмаліцца
Ні ад страты бярозай лісця,
Ні ад высахлай недзе крыніцы,
Што паіла пачатак жыцця.

І журыцца, глядзець на аблокі,
Што нібыта ў дзяцінства плывуць,
Дзе цяперашняй скрухі вытокі
Веснавымі крыніцамі б’юць.

08. 09. 2024 г.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай