Вясенні адзімак на дахах ляжыць…

***
Вясенні адзімак на дахах ляжыць,
Бы цукрам пасыпаны дахі.
Не ведаю, колькі на свеце мне жыць
І колькі яшчэ мне да плахі.

А птахі спяваюць за белым акном.
На тое й вясеннія птахі.
І сонца усходзіць, лагодным крылом
Змятае замерзлыя дахі.

Нічога не хочацца ў вершы мяняць.
Няхай крытыкуе хто хоча.
Мне хочацца толькі душою абняць
Світанак жыцця пасля ночы.

14. 04. 2026 г.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай