Вязынка
Між зялёных бяроз і дуброў,
Дзе крыніца пяе між травы,
Нарадзіўся паэт без акоў,
Голас вольны зямлі Беларусі.
Вязынка, ты калыска яго,
Ты пачатак вялікай дарогі.
Тут ён слухаў прыроды святло,
Тут спазнаў ён і радасць, трывогі.
Шум дубровы і ветру павеў,
Водар кветак і спеў салаўіны,
Усё ў сэрцы сваім ён сагрэў,
Каб пранесці праз лёс свой адзіны.
Тут продкаў святая зямля,
Тут мова гучыць салаўіна.
Вязынка — не проста сяло,
А лёсу Купалы краіна.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию