Раманс
За акном запаліліся зоры,
Вечар ціха на горад прылёг.
Я табе, як найлепшаму твору,
Прысвячаю мільёны дарог.
Прысвячаю світанкі і росы,
Шэпт дажджу і пяшчоту вятроў,
І твае залатыя валасы,
І спакой тваіх ласкавых слоў.
Ты — мой бераг у бурным свеце,
Мая радасць і мой ціхі сум.
Я шукаў цябе тысячагоддзі,
Сярод соценняў розных задум.
І знайшоў. І цяпер мае сэрца
Б’ецца ў такт з тваім сэрцам адным.
Хай ніколі любоў не сатрэцца,
Хай яна будзе вечна і жывым
І натхнёным, і чыстым пачуццём,
Што вядзе нас праз цемру і дым.
Мы з табой адшукалі прытулак,
У сусвеце адзіным, сваім.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию