Натхненне
Стаміўшыся ад таксічнага інтэрнэт-соцыуму,
Я выбіраюся на свежае паветра, насустрач добраму.
Хачу прагуляцца са старымі сябрамі,
Ці паехаць у вёску з бацькамі.
Можа прыйдзе нарэшце натхненне…
Яго лёгка пачуць – пачнецца вольнае падзенне,
І ты раптоўна пачнеш пісаць і пісаць няспынна,
Ноччу і днём, праз сон і смагу, калі застане дзіўная сіла.
Радкі нараджаюцца праз боль і пакуты,
Кожнае слова – водгук з жыцця, усе радасці і смуты.
Што бачу і адчуваю, крэмзаю крывёю на сэрцы.
І калі ведаю, што нешта пакіну пасля сябе – не баюся і смерці.
Я хачу ствараць сусветы, дайце мне ручку і паперу!
Хачу пісаць на роднай мове, каб на ёй больш гаварылі, чыталі і пелі!
Я жадаю і буду дапамагаць развіваць літаратуры квітненне.
Толькі прашу, не пакідай мяне натхненне.
30 ліпеня 2024
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию