Восеньскае растанне
Павуцінне восеньскай разлукі
Адлятае шпарка ўгару.
Ты маўчыш. Мае замёрзлі рукі.
Развітальных слоў і я не гавару.
Погляд колкі ў чырвонае рабінкі:
Асуджае дрэва нас.
З неба капаюць халодныя слязінкі.
Усміхніся мне ў апошні раз!
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Одна рецензия
Oleg Sovothy
07.11.2025 - 19:44