*** (Снег кладзецца, бел і далікатны…)
Снег кладзецца, бел і далікатны,
На бульвар, дзе няма следа.
Памятаеш наш з табой ўчынак –
Сустрэне зіму назаўжды?
Ты смяялася, закінуўшы,
Галаву пад снегапад.
Я, пальчаткі з рук адкінуўшы,
Быў тваім далоням рады.
Мы ляпілі няўмела,
Крэпасць далікатную з леду.
Сэрца так наіўна спявала,
Што не скончыцца зіма.
Можа, імя твае дарэмна,
Паўтарае ў цішыні…
Я цябе ў сне малюю,
На замерзлым акне.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию