У небе чарнільна- дымчатыя свабодныя аблокі
У небе чарнільна- дымчатыя свабодныя аблокі
Вецер адвёрткай у зеляніну галін
Ручай бег як ад даўгоў Адзінокі
Сярод старых сумных ялін
Кідаліся цені што ўцяклі са сноў
Сонца ў прасвет з козыраў зайшло
Вечар расплавіў грані дамоў
Так і жывем усё хутчэй бы лягло
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Одна рецензия
Спадар Шаціла
23.07.2026 - 17:11Цікавы рытм твора. А знакі прыпынку я так разумею, хай ідуць у сраку?)