У небе чарнільна- дымчатыя свабодныя аблокі

У небе чарнільна- дымчатыя свабодныя аблокі
Вецер адвёрткай у зеляніну галін
Ручай бег як ад даўгоў Адзінокі
Сярод старых сумных ялін

Кідаліся цені што ўцяклі са сноў
Сонца ў прасвет з козыраў зайшло
Вечар расплавіў грані дамоў
Так і жывем усё хутчэй бы лягло


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай