Вось неяк так. . .
Халодным вокам жнівень цешыў глебу
і вецер рэзаў цела праз кашулю
Жавала хмара неба на пацеху
Я гэты дзень за нешта ды цалую
Вачмі стралялі смелыя сарокі
Дарога гнуткая за возера ўпала
Спісала раніца ўчарашнія трывогі
і на душы бы пташка заспявала
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Вось неяк так. . .'
Людмила Богданова
27.08.2025 - 09:16Вельмі спадабаўся верш, Уладзімір. Асабліва радок: “Вачмі стралялі смелыя сарокі…”
Владимир Солтанов
29.08.2025 - 11:37Людмила. Конечно же спасибо за щедрую рецензию.
Владимир.