Васільковае неба. . .
Васільковае неба па малочнай бяздоннай аснове
Цішыня ў цішыні як натоўпу замарожаны крык
Першы стрэл закладзены ў чорна-белым каменным слове
Дзе за кожнай літарай праступак за цемру бы знік
А сонца кроплю ў вусны вільготныя цалуе
Кляновы ліст як сцяг
у імя бацькі і сына
Вецер апалае золата купае
і да ўсіх раўнуе
і рассунуўшы паветра прачнулася ружаю
гронка яркая каліны
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию