СПАДЗЕЎ

Такі няўрымслівы дзівак — гэты спадзеў,
Жыццём і верай да бязглуздзя апантаны…
Каторы год нагамі да гары ідзе,
А ён штодня ўсё будуе планы.

Ці гэта вера суне рукі пад агмень…
Ці, мо, пад коўдраю кунежыцца наіўнасць…
Учора быў знясілены за дзень,
А сёння свежы, бы дзявочая нявіннасць.

І слабасць часам… Агурэнь… Ці лень…
А ў душы калі не цемра, то сутонне…
Ды ён упэўнены, што заўтра будзе дзень,
Перакананы — лепшы, чым быў сёння.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай