info@stihi.by

Мая Беларусь

Мая Беларусь

Зялёную хустачку нехта на карце раскінуў.
Блакітныя стужкі намаляваў.
І вочкі-азёры фіянітамі кінуў.
І шэсць брыліянтаў па ёй раскідаў.

Адзін у сярэдзіне – самы вялікі,
Ён Мінскам завецца, на ўзвышшы стаіць.
На поўначы Віцебск, на захадзе Гродна,
На поўдні аж пара: Брэст і Гомель ляжыць.

Зрок кінеш на ўсход ты, і быццам бы з казкі,
Смарагд – Магілёў узнікае яшчэ.
А колькі маленькіх каштоўных каменняў:
Прыгледзься і ўбачыш ты сябр яшчэ.

Похожие стихи:

  • ХАЙ НЕ ПАЎТАРЫЦЦА.
    Навокал каласіцца жыта, Сінее родны васілёк. Кошыкі з суніцамі прыкрыўшы, Малеча ягады нясе здалёк. Стаю і ўспамін находзіць, Пах поту,спёка і пясок. Усмешкі,слёзы не праходзяць, Сінее ягадны лясок. Суніцы жменямі...
  • Не пакiдайце нашай мовы
    Не пакiдайце нашай мовы, Яе шануйце, вывучайце, I родныя кажыце словы, Пра родны кут не забывайце. Бо наша мова , нiбы песня, Нiбы ручэй яна гамонiць, Ад радасцi ў грудзях...
  • ЦУДОЎНЫ КРАЙ
    Душой цяпер яму адданы ўвесь я, Ён надта родным стаў мне спакваля, Край любы Беларускага Палесся, Яго красой ўпрыгожана зямля! Чаруе позiрк залатая Пiна, Чароўныя хваёвыя лясы, I Прыпяцi багатая...
  • Кроўнае адзінства
    Купаюся ў срэбранай вадзе, Іду па росным аксамітным лузе, Сцяжынка ў ім за гарызонт вядзе, А можа, і на неба весці мусіць… А нада мной бяздоннасці блакіт І воблачкаў шаўковыя...
  • Настрой
    Лімоннай паласой згасае небасхіл, Сышло за гарызонт, стаміўшыся, свяціла. Уплывае ў ціхі вечар зорны карагод. І поўня разам з ім аб ночы абвясціла. Мелодыя гучыць чароўная здалёк, Душа імкнецца ўвысь,...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай