Пра восень
Зноў на парозе восень-гаспадыня,
Напоўніла засекі і паліцы,
Заленыя на жоўтыя змяніла
Бярозкам –прыгажуням завушніцы
І, узмахнуўшы нам крылом бусліным,
Нібы мастачка, шчыра і ўлюблена,
Чырвоным размалёўвае асіны
Аранжавым настурцыі і клены.
Пакрыху дабаўляе колер шэры
У блакіт нябёс, рукой махае лету,
Ды, туманам сівым адкрыўшы дзверы,
Сумуе бы пажыўшая кабета.
Свае рахункі з восенню я маю,
Бо кожны раз паміж другіх турбот
У кастрычніку яна мне дабаўляе
Яшчэ адзін рукой махнуўшы год.
Няхай ляцяць, мне іх зусім не шкода,
Бо шчасце і любоў яны далі,
І есць ў мяне прыемная нагода
Наступны стрэць на восеньскай зямлі.
18.09.2025
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
4 рецензий к 'Пра восень'
Татьяна Богданович
19.09.2025 - 10:03Прыгожы верш, дзякуй!
Татьяна Короленко
19.09.2025 - 15:07Дзякую Вам, Таццяна, вельмі прыемная ацэнка1
Елена Лобкович
19.09.2025 - 11:05Таццяна,у Вашим вершы-паўната зямная…
Дзякуй!
Татьяна Короленко
19.09.2025 - 15:09І Вам, Алёна, дзякую за добрыя словы1