Плачуць нябёсы

Плачуць нябёсы, нібыта ім сорамна –
Прагныя, больш не пакінулі зорак нам.
Вось і чарговую ўзялі сабе у захоў –
Міграцыя ў рай і ўцечка мазгоў.

Плакалі, слёзы і сонцам-насоўкаю
Церлі – акцёры! Пра мэты высокія
Думалі. Толькі паверне нам хто,
Зорку, прагнаўшую цемру і хтонь?


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай