Ну і хай
Кліч, не кліч
Жыццё не люблю ўсё мацней.
А…
А смерці,
амаль,
не баюся,
бо я зразумеў,
не ў сабе я,
а калі памру…
Ну і хай.
Ужо ні аб чым не шкадую,
не плачу…
Так, трошачкі,
трошачкі
злуюся…
Жыццё апынулася
даўжэйшы
лёсу…
Так памру!!!
Ну і хай.
І смерць, ні, не клічу,
стараюся
…запесціць
мальковы свой
сум.
Так час мой праходзіць хутчэй, і-і-і…
Напэўна, памру.
Ну і хай!!!
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию