Хто як жыве, той так і піша…
***
Хто як жыве, той так і піша…
Ідзе па садзе чалавек…
Вясновая шкляная ціша,
Грымотны, неспакойны век.
Ідзе па садзе, разглядае
Галінкі яблынек і груш…
Ён так жыве, ён так кахае,
Так разумее гэту глуш…
А у шкляной вясновай цішы
Птушыны звон яго душы
Крывавы век сабой калыша.
Пра чалавека напішы,
Які жыве, ідзе па садзе,
Птушыным звонам глушыць ціш
Душы, што свеціцца ў паглядзе,
Душы, з якой і ты… маўчыш.
Хто як жыве, той так і піша…
Хто не выдумвае жыццё,
Той ведае, што нават ціша
Вясновая – не небыццё.
22. 03. 2024 г.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию