Бяжыць качка па снезе

Мабыць, я ў апошні раз
Бачу, як бяжыць качка па снезе.
Гэта мой апошні раз,
Як я бягу на гэтым беразе.

На тым на вар‘яцкім лузе,
З цукерачнымі кустамі,
Адшукаю свой спакой унізе
І буду гуляць з сівымі валасамі.

Вабіць мяне, п‘яніць, гаварыць:
“Прыгожая якая, ты падыходзіш!”
Краканне яе цяне, як магніт,-
“Шкада, што ты адна сыходзіш…”

Да адлігі яшчэ столькі месяцовых фаз.
“Як ты не мёрзнеш? Чаму цябе так вязе?”
“І ты так зможаш”-слухаю ў апошні раз
І бачу: бяжыць качка па снезе.

01.2026


Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай