Апошні прамень. . .

Апошні прамень як усмешка матулі
Што ўкалыхівала калісьці мяне
Цёплы вечар птахі паснулі
Вецер ціха нешта пяе

А неба ўжо ў блакітнай кашулі
Ноч укрываецца лёгкай смугой
Зоркі ў бязмежжы бясконцым як патанулі
і я задрамаў руку абняўўшы шчакой


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай