А неба як. . .
А неба як пераспелыя ўлыбкі
і я ўжо вымыты і выстаўлены ў рад
Рэдкія бруі нібы ірваныя ніткі
Шыюць старыя дахі шэранькіх хат
А я вачыма чапляюся
За ўсё што чужое
Думкі выстукваюць
Лепей аддаць
Божа як грызе маё гнілое
і стукае сэрца шалёна –
Только ўзяць
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию