«Ты — сын зямлі, нашчадак волі»

Ты — сын зямлі, нашчадак волі,
Нашчадак продкаў, слаўных дзён.
У сэрцы — лес, у жылах — полі,
У поглядзе — агні старон.

Тут дуб гудзе, як голас продка,
І Нёман водзіць старажыт.
Тваёй зямлі — святая крохка,
Што ў сэрцы полымем гарыць.

Ты памятаеш ночы вольныя,
Дзе шэпча колас пра сваіх.
Ты — воін сэрцам і душою
У крыві тваёй — наш гучны крык.

Тут кроў пралілі, тут спявалі,
Тут сцяг ўздымалі ў цяжкі час.
За гэты край, дзе воля ў стале,
Дзе кожны лёс — жывы наказ.

Ты — сын зямлі, дзе вецер плача,
Дзе кожны дол — твой каравай.
Дзе хлеб з рукі чужой не смачны,
Бо свой — змаганне, родны край

Ты — гімн сваёй зямлі і гонар,
Ты — кроў ад продкаў, лёс ад іх.
Ты — светлы след у вечным хронагу,
Ты — Беларус, жывеш для ўсіх.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай