Снег ляціць, і ляціць, і ляціць…
***
Снег ляціць, і ляціць, і ляціць…
Сёння зноў праваслаўнае свята.
А душа за Айчыну баліць –
Агнястрэльная рана салдата.
Не заціхне пранізлівы боль…
У хлусні загразае Айчына,
І на рану душы, нібы соль,
Сыпле снег, а пад снегам каліна
Затаілася, моўчкі стаіць.
Можа, трэба й душы затаіцца,
Ды крывавіць яна і баліць…
О, як цяжка ёй з болем маліцца!
У хлусні загразае мой край,
У бязвер’я дрымучым балоце.
Снег ляціць на калінавы рай,
На крывавыя кроплі на плоце…
Снег ляціць, і ляціць, і ляціць…
Трэба жыць, за Айчыну маліцца,
А яна бы з іконы глядзіць
І не хоча з хлуснёю мірыцца…
04. 12. 2023 г.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Снег ляціць, і ляціць, і ляціць…'
Татьяна Богданович
19.11.2025 - 12:00Вельмі кранае Ваш верш, дзякуй!
Юрий Боровицкий
19.11.2025 - 12:49Дзякуй вам, Таццяна!