Сіла слова…
Ідзе гадзіннік, штурхае гады,
Жыццё імчыць па схілу небакраю.
Шаную час, выпростваю сляды
Ды сілай слова вершы напаўняю.
Гады квітнеюць як жыцця сады
І я душой і сэрцам адчуваю.
Паэзіяй закрэсліў знак бяды,
Акрэсліў край душэўнага адчаю.
Мацнее націск, поўняцца радкі,
А рыфма ў думках птушкаю лунае.
Памер і рытм складаюцца ў слупкі,
І сіла слова душу ўздымае.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию