Час надышоў

Я тваёй душы светлае пазбаўленне! Час надышоў забіваць цмока: чысціня маладосці нібыта змешана з брудам. Калісьці, у дзень твайго нараджэння, (так кажуць людзі) былі атручаны стрэлы. Табе, мая любая Веравока, іх выпусціў д’ябл у самае сэрца, пазбавіць каб моцы, веры…
Але ў храме ўжо знойдзена вырашэнне: Jure divino – і цяпер кожны твой подых, быццам крок да сталення, а мой сон, бы пасланне ў бутэльцы ад Божага сына: ” Porta itineri longissima!” да твайго ачышчэння…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай