Але гэта ўсё ты
Цягнік мой сышоў ад складаных ілюзій,
Цягнік мой сышоў у баязлівы спакой.
У шэрую далеч маркотных прастораў,
Дзе ўсё паўтараецца зноў.
Зноў.
І зноў.
Тут дзень задыхаецца гоманам спешкі,
Тут вечар лянуецца, глухне ўначы.
Тут іншага бачыш у знаёмым люстэрку,
Але яны кажуць, што гэта ўсё ты.
Мы ў поўным парадку і поўным разладзе,
Знаёмыя вуліцы, лічбы, двары.
Як многа з табой у нас твараў у свеце,
Якi з іх сапраўдны — мне адкажы.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию