Аднойчы лістападам

Ідзе быццам узімку сняжочак,
Мой мілы, яскравы дружочак,
На дварэ лістапад, а ён сыплецца,
Ажно дрэўца маленькае выгнецца…

Мароз кусае шчокі, нос,
Гуляе з дзецьмі маладымі,
А колькі ж шчасця ён прынёс
Сняжынкамі тымі, залатымі!

Завіруха мяце, завіруха…
Колькі раз паўтаруся, паслухай:
На двары ні машын, ні людзей,
Толькі шчасце сярод столькіх надзей…

29 лістапада 2023 года


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай