А да зямлі прыбіта ніва…
А да зямлі прыбіта ніва
І белавежая адрына
Схавана нібы за мяжой.
Хачу палеткаю тваёй
Прайсці жыццёвыя дакоры:
Свары, лаі, громы, зломы.
Жадаў вярнуцца да цябе,
Мая шыпшына… Нібы ў сне,
Я бачу свой маленкі кут.
Пэўна, салаўі спяюць…
Чуваць? А гэта што? Не шчасце?
Калі бароняць, клапацяцца.
Калі гарэзнае жыццё,
Набудзе светлае жытло
І ў плынь — напрамак у яго.
На гарызонце заквітнела
І праз стагоддзі правяло —
Я буду са сваёй Айчынай,
куды б мяне не занясло.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию