Здаецца, мы зусім не падобныя

Здаецца, мы зусім не падобныя:
Не тое адчуваем, не тыя жаданні.
Здаецца, што абсалютна розныя,
Бо ў кожнага свой лёс, сваё шчасце.

Але зусім не так, шмат і агульнага:
Тыя ж рукі, ногі, сэрца б’ецца ў грудзі.
Вялікае і цёплае цела, мяккая скура.
Адно жыццё дадзена, адзін канец ва ўсіх;

Калі смешна, то смяемся ўдосталь.
Калі штосьці баліць – боль адчуваем.
Да апошняга верым ва ўсё добрае,
Хоць часам жыццё страт дабаўляе.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай