Здаецца, мы зусім не падобныя
Здаецца, мы зусім не падобныя:
Не тое адчуваем, не тыя жаданні.
Здаецца, што абсалютна розныя,
Бо ў кожнага свой лёс, сваё шчасце.
Але зусім не так, шмат і агульнага:
Тыя ж рукі, ногі, сэрца б’ецца ў грудзі.
Вялікае і цёплае цела, мяккая скура.
Адно жыццё дадзена, адзін канец ва ўсіх;
Калі смешна, то смяемся ўдосталь.
Калі штосьці баліць – боль адчуваем.
Да апошняга верым ва ўсё добрае,
Хоць часам жыццё страт дабаўляе.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию