Крочу я па краі ўласнай бездані…
Крочу я па краі ўласнай бездані,
Што стварыў калісьці ў час нуды.
Ногі ўжо слабыя, сэрца з бедамі,
Ды і ўвесь я хворы і худы.
Ці ўпаду ў яе, яшчэ не ведаю…
Можа, дасць Бог, выйду на святло,
Адпачну хвілінку і паснедаю,
Пахваліўшы райскае жытло.
19.VIII.1995
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию