Ноч свой накцюрн. . .

Ноч свой накцюрн одна згуляла
Навальніцу кінуў як спалох
Потым яна ў сваё рыдала
Бо жыццё прайшло мой добры Бог

Вось неяк так
Каханне больш не ратавала
Сын блукае ў дрыгве навук
Усё астатнее так . . .не мала
Жыццё працягвае лёсу круг


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай