info@stihi.by

Прашу, гавары!

У мітусні дваццаць першага веку
Дні змяняюць імкліва гады.
Дасягнулі вяршыняў прагрэсу,
Які нават не снілі дзяды.
Падмяняем адносіны хайпам,
“Сёрчым” усё ў віртуальным віры.
Між сабою звязаныя Скайпам:
Дзе ты? Як ты? Прашу: гавары.
І сустрэчу замовіць няпроста:
Праца, дзеці, “дэдлайны,” сям’я.
Часам, нават, становіцца млосна:
Надта хутка нас кружыць Зямля.
Як працяг перарванай размовы,
Свае лайкі мне дораць сябры,
І эфір разрываюць знаёмыя словы:
Дзе ты? Як ты? Прашу: гавары.

Похожие стихи:

  • ПАВОДЛЕ ДАНТЭ (Бялюткіх дрэваў развітальны клін…)
    + «Земную жизнь пройдя до половины, Я очутился в сумрачном лесу…» Дантэ Бялюткіх дрэваў развітальны клін. Праз рэшата аблокаў гляне сонца – І здзівіцца. Растане ў бясконцым стамлёны дзень, замглёны...
  • ХАЙ НЕ ПАЎТАРЫЦЦА.
    Навокал каласіцца жыта, Сінее родны васілёк. Кошыкі з суніцамі прыкрыўшы, Малеча ягады нясе здалёк. Стаю і ўспамін находзіць, Пах поту,спёка і пясок. Усмешкі,слёзы не праходзяць, Сінее ягадны лясок. Суніцы жменямі...
  • Не пакiдайце нашай мовы
    Не пакiдайце нашай мовы, Яе шануйце, вывучайце, I родныя кажыце словы, Пра родны кут не забывайце. Бо наша мова , нiбы песня, Нiбы ручэй яна гамонiць, Ад радасцi ў грудзях...
  • Настрой
    Лімоннай паласой згасае небасхіл, Сышло за гарызонт, стаміўшыся, свяціла. Уплывае ў ціхі вечар зорны карагод. І поўня разам з ім аб ночы абвясціла. Мелодыя гучыць чароўная здалёк, Душа імкнецца ўвысь,...
  • Чалавек
    Чалавек пісьменны заўсёды пісьменнік, Бо ён нешта піша, бывае і крэсле, Справу шанаваную дзейсне. Часам ён бывае звышпаважаны, Бо высокім нечым абраны. Таксама бывае і звышзанядбаны Забыты няўмысна. Выкрэслены наўмысна....
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай