info@stihi.by

Павеяла

Your page rank:

Павеяла
Зусім побач дыханне мабыць неба
Неабдумана крануў галінку –
Ліўнем раса
Вось першая гронка агалілася з ранку
Надзеяй натхняюся што жыць яшчэ буду
Бог даў мне пазыку што паем яшчэ хлеба
і дзень гэты новы ўбачу я сам

Похожие стихи:

  • Не пакiдайце нашай мовы
    Не пакiдайце нашай мовы, Яе шануйце, вывучайце, I родныя кажыце словы, Пра родны кут не забывайце. Бо наша мова , нiбы песня, Нiбы ручэй яна гамонiць, Ад радасцi ў грудзях...
  • Мае белыя і вольныя
    Чорных вершаў не пішу, Белапенныя зграяй ляцяць, выгнуўшыся і зблытаўшыся ўшчэнт, зграі верлібраў маіх, падганятыя натхнёна вскіпаюшчім запалам прасторы перыядаў, пераплятаючы парывамі завірухі сляпучай, у бразгучы рой літар, з якіх...
  • Кліч, не кліч
    Кліч, не кліч Жыццё не люблю ўсё мацней. А… А смерці, амаль, не баюся, бо я зразумеў, не ў сабе я, а калі памру… Ну і хай. Ужо ні аб...
  • Бяжыць лета
    Гуляючы бяжыць па свеце лета Туды, дзе нараджаецца вясёлка. Чаруе разам з сонцам над світанкам, Расою кропіць кветкі ўздоўж прасёлкаў. Загар з нябёсаў уміг пралье на плечы І ў валасы...
  • Пра іх цароў
    Мелі Барыса царом, Уладзім Уладзімыча, Дзімыча і маюць зноў, кажуць, дзей, Уладзім Уладзімыча....

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай