Галінкі звязаны адным жыццём
Галінкі звязаны адным жыццём,
Адной надзеяй лепшых мроі,
На гэты свет зямлі адной,
Пачуццяў лепшых і быццём.
Гучлівых гукаў кожны дзень,
Як майстра спеваў салавей,
Трапляў удамкі, ах летуцень,
Між павуціння тых завей.
Шчаслівых дзён пабачыў зноў,
Адчыніць браму гэтых вед,
Як першабытны чалавек,
Рамесны лад у сабе пазнаў.
І трапіў непрыязна ў друк,
Адданы на смяротны боль,
Капою сыпана горкая соль,
Нечакана сышоўся замкнёны круг.
А веды ўсе дзесьці па разгубляў,
Пісаў, чытаў, ды вось сышло,
Каменнем канула на дно,
Шукаў зямлю, старанна грабляў.
Мабыць рэчавы ўсе ж знайшоў,
Крок наступны дзейны лёх,
Наперад ці можа трохі ў бок,
Ісці далей дзе невядомы лёс.
Спакой, страціўся ў не ведах,
Сакральных думак пачуццё,
Пазнаць вакол мясцін прыгожых,
Галінкі звязалі адно жыццё.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию