info@stihi.by

Цішыня

Струной нацягнутая цішыня…
У акне карцінай шэрыя масты,
Празрыстая, імжыстая сцяна,
Загорнутыя ў серабро кусты.

Маркотнымі слязінкамі дажджу
Бліскочуць парасоны, правады.
Свяцільні растрывожана глядзяць…
Калі жа зноўку мне пазвоніш ты?

Марнуецца пакутліва душа.
Гадзіннік йдзе паважна, як заўжды.
Ужо не разумееш дзе мяжа:
Хвіліна прамільгнула, ці гады.

А словы, бы малітва удвая,
Радком скупым кладуцца на лісты.
І кружыцца чаканнем галава…
Я так хачу, каб пазваніў мне ты…

Похожие стихи:

  • На мяне глядзіш сваімі карымі вачыма
    На мяне глядзіш сваімі карымі вачыма. І лапу мне працягваеш сваю. Каля мяне ляжыш і цяжка дыхаеш. Галаву скланіўшы над травой. Сваю пухнатую ты лапу… Працягваеш у мой бок, каб...
  • Птушаняты
    Я на вёсцы ўсё лета Сядзеў пад страхою. Птушка вывела там дзетак, Не маю спакою. Яна звіла там гняздзечка, прыгожую хатку, І паклала там яечкі, Іх грэла спачатку. А цяпер...
  • Тэпцікі божачкі майго
    Дзве ружовыя хмаркі, тэпцікі божачка, вольнага майго, скінутыя ў неба… Плывуць сабе побач… Як жа так? Бо няма яго, няма! …А тэпцікі – вось яны, плывуць сабе паволі… Хто даў...
  • ВОСЕНЬСКIЕ ДУМКI
    Дождж I дождж, якi ужо дзень, Студзiць, старанна, ен горач лета, Тушыць сонечны прамень, Заклiкае восень на парог сусвета. Сумна птушкi пакiдаюць гнёзды, Дрэвы панiклi ад цяжбы вады, Неба у...
  • Жыццё не бывае вечна
    Жыццё не бывае вечна, як вясна, Што прыходзіць і знікае ў адзін момант. Яно плыне, як рака, без звароту. І кожны дзень – непоўторны акцэнт. Мы шукаем шчасце ў простых...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай