Чырвонаю ніткай па белай тканіне…
Чырвонаю ніткай па белай тканіне
Стварае жыццё каля печы дзяўчына.
Старанна іголкай за крыжыкам крыжык
Яна вышывае ў час зімніх зацішшаў
Праскеву ды Сонца, Багацце, Каханне,
Каб любы здалёк прыляцеў на спатканне,
Каб дзеткі з’явіліся, мары збыліся,
Каб продкі навек у жыцці засталіся.
Арнаментаў шмат асаблівых і розных
Стварае дзяўчына ў час моцных марозаў.
На белай тканіне ня проста узоры,
А памяць народа, часоў даўніх гонар.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
4 рецензий к 'Чырвонаю ніткай па белай тканіне…'
Татьяна Богданович
11.09.2023 - 15:40Маляўніча напісаны верш, дзякуй!
Марина Козловская
12.09.2023 - 10:40:-)Дзякую
Людмила
26.09.2023 - 10:23Вельмi спадабауся верш. Дзякуй!
Марина Козловская
29.09.2023 - 13:04Дзякую за добрыя словы!