Белая палата…

Белая палата
Духам абняла,
Густам i ня мятным –
Ах, шкада, шкада…
Разаслаў прасціну –
Быццам белы снег.
У яе кароткі,
Веру, сумны век.
Яркiя Крывінкі
Дораць ёй ўзор.
Кропельніц слязінкі
На руках сясцёр.
Толькі ўсё дарэмна –
Папраўлюся сам,
Як знайду я лекі
Ад душэўных драм…

Белая палата,
Койка у окна
Далеко не мятным
Духом обняла.
Расстелилась простынь
Будто белый снег,
У неё короткий
Да печальный век.
Алые кровинки
Дарят ей узор.
Капельниц слезинки
На руках сестёр.
Только всё напрасно –
Я поправлюсь сам,
Коль найду лекарства
От душевных драм…

Ещё раз извините за ошибки меня. Постараюсь исправить… С уважением, Александр


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай