Белая палата…
Белая палата
Духам абняла,
Густам i ня мятным –
Ах, шкада, шкада…
Разаслаў прасціну –
Быццам белы снег.
У яе кароткі,
Веру, сумны век.
Яркiя Крывінкі
Дораць ёй ўзор.
Кропельніц слязінкі
На руках сясцёр.
Толькі ўсё дарэмна –
Папраўлюся сам,
Як знайду я лекі
Ад душэўных драм…
Белая палата,
Койка у окна
Далеко не мятным
Духом обняла.
Расстелилась простынь
Будто белый снег,
У неё короткий
Да печальный век.
Алые кровинки
Дарят ей узор.
Капельниц слезинки
На руках сестёр.
Только всё напрасно –
Я поправлюсь сам,
Коль найду лекарства
От душевных драм…
Ещё раз извините за ошибки меня. Постараюсь исправить… С уважением, Александр
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Белая палата…'
Татьяна Богданович
07.10.2024 - 18:49Вельмі выразны і кранальны верш, дзякуй! Цудоўна атрымалася і на беларускай мове!
Александр Слука
07.10.2024 - 19:22Ооо, вот за это Вам, Татьяна, поклон мой! Спасибо огромное! Я, честно говоря, не знал получился или нет. Сидел, как на иголке…. С теплом и уважением, Александр
