info@stihi.by

Жнівень

Умы́та сонца ранішняй расою,
Апошні месяц сонечнага лета,
А побач – восень, з рыжаю касою
Стаіць ужо, у золата адзета.

Сігналіць, чырванеючы, рабіна –
Яшчэ спяшацца восені не трэба,
Навокал – маляўнічая карціна…
Такое зорнае, начное неба!

Зірні на неба, восень , як сцямнее,
І затрымай халоднае дыханне,
Калі ўбачыш зорны дождж Персе́я,
То загадай, спанта́ннае, жаданне!

Вось жніўня набліжаецца канец,
Да пабачэння, ласкавае лета…
Ты ішла павольна, восень, – “молодец!”
Вітаем шчыра, дзякуем за гэта!

Похожие стихи:

  • ХАЙ НЕ ПАЎТАРЫЦЦА.
    Навокал каласіцца жыта, Сінее родны васілёк. Кошыкі з суніцамі прыкрыўшы, Малеча ягады нясе здалёк. Стаю і ўспамін находзіць, Пах поту,спёка і пясок. Усмешкі,слёзы не праходзяць, Сінее ягадны лясок. Суніцы жменямі...
  • Не пакiдайце нашай мовы
    Не пакiдайце нашай мовы, Яе шануйце, вывучайце, I родныя кажыце словы, Пра родны кут не забывайце. Бо наша мова , нiбы песня, Нiбы ручэй яна гамонiць, Ад радасцi ў грудзях...
  • Цяжкі рукзак
    Які цяжкі сёння рукзак! І ногі ледзьве валакуцца, Дамоў не хочацца ніяк, Бо двойку цяжка несці ў сумцы. І як так здарыцца магло? Вучыў-вучыў – усё дарэмна. І мову быццам...
  • Абамлелы
    Сёння ноччу сонныя ясені нашапталі цянёты завеса. Мне. Я самлелы, пад струнныя гэтыя бачання, праз прасцёртыя прорвы між намі… Навяваюць шолахам лісця пра то-та… Пра што, ні за што! І...
  • Начная навальніца
    Лёгка і хутка прыйшла навальніца, Хвастае па вокнах струменямі слёз. Змрочна зірнула, мячом пагражае, Пачала сварыцца з суровых нябёс. Скоса звісае сцяна дажджавая, Сабой загароджвае вымаклы мір. Сну пазбаўляя, грукоча...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай