Ну і хай

Кліч, не кліч

Жыццё не люблю ўсё мацней.
А…

А смерці,
амаль,
не баюся,
бо я зразумеў,
не ў сабе я,
а калі памру…

Ну і хай.

Ужо ні аб чым не шкадую,
не плачу…
Так, трошачкі,

трошачкі
злуюся…

Жыццё апынулася
даўжэйшы

лёсу…

Так памру!!!

Ну і хай.

І смерць, ні, не клічу,

стараюся

…запесціць
мальковы свой
сум.

Так час мой праходзіць хутчэй, і-і-і…

Напэўна, памру.

Ну і хай!!!


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай