info@stihi.by

Звіняць маністы бяроз

Звіняць маністы бяроз,
І кружыцца лісце ў паветры.
Ужо хутка надыйдзе мароз,
Надзьме яго восеньскім ветрам.

І холад накрые зямлю,
Яна здзірванее у сне.
Але я ўсё гэта люблю,
І змена пор года – па мне.

Хай будуць сняжынкі ў свой час,
І покрыва ляжа дыван.
Але мой праменьчык не згас,
І пачуццё – не падман.

Похожие стихи:

  • Цябе настолькі няма
    Цябе настолькі няма, Што забыўся твой погляд І скупы спеў серэнад. Шумныя спрэчкі размоклі, Цябе настолькі няма. Цябе настолькі няма, Што забыўся твой голас, А замест засталася нуда. Таму шукаю...
  • Той, што
    Той, што абплыў азёры, Рэкі, моры. Не патоне аднойчы У лужыне ля дома. Той, што здрасаваў Шара зямнога дарогі. Не страціцца жа Ля ўласнага парога. Той, што бачыў усю Прыгажосць...
  • Галінкай з малінкай
    Галінкай з малінкай пунсо́венькай да вуснаў тваіх. Дражню… А ты перахо́пліваеш руку, а я… Ўпіваюся ў цябе! Увесь!!! І…. А пасля, дурань, заўважаю, як ты выхопліваеш малінкі з галінкі і,...
  • Таму што
    На пахаванні не хаджу. І на свае не запрашаю… Я так хачу! У пачатку мая. На Радзіме!!! У сне… І каб грымела, бура выла каб....
  • Летняе шчасце
    Гэты дзень, падараваны лёсам, Нясе шчасця летняга працяг. Вольны час у мары нас адносіць І дае прастору для жыцця. Думкі зноў блукаюць так далёка, Што не можаш імі кіраваць, І...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай