Зюзя
Зноў Зюзя,Дзед Мароз прыйшоў спакусліва да ганка,
дадаў наступны крок да патаемнай планкі.
Скажы мне,ДзедМароз,
шьо ў торбе ты првнёс:
пакуты новыя ці мо’ надзей на лершы лёс?
А няўж’не доўга я чакаў жаданых падарункаў,
шукаў калісьці я ў узорыстых малюнках
на шыбах вокнаў,намалёваных зімою,
таемны шыфр: што будзе ў новы год са мною?
ды з часам мары і чакання патускнелі,
я ўжо давно не адкрываю дзверы
на стук святочных ашуканцаў-чарадзеяў-
няхай зваблчюць тых,хто думкай багацеюць.
Стамляе вока мішура спакус-прынад
тых,што блішчаць святлом ад штучнай зоркі,
і ад яскравых цацак ды агнёў гірлянд
так цягне ў лес
да хвой і ёлак на пагорку.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию