info@stihi.by

ВЫГНАННЕ

Амаль перасохла крыніца,
Што арашала сады.
Не будзе жыццё бруіцца
Без гэтай жывой вады.

Не будуць гайдацца травы
Без вольных, як сон, вятроў:
Ні паху ад свежай атавы,
Ні водару ад стагоў.

Ссыхаюць сады і палеткі,
Марнее аснова асноў,
Птушкі пасаджаны ў клеткі,
З лясоў выганяюць звяроў.

Складана паверыць шаленцам,
Не ўкласці ў тупой галаве,
Што птушцы зацесна ў клетцы,
А зверу — у смярдзючым хляве.

Похожие стихи:

  • Самотны Купала
    Уваходжу ў вялікую залу, Ці чырвоную, ці ружовую… Бачу прывіда – Янку Купалу Ці яго душу папяровую. Што напісана ў гэтай Паперы – Разабраць не магу ані слова. Мусіць, літары...
  • Цару
    Не вярні ад народа рыла, не праславішся як дурыла....
  • ТЫДЗЕНЬ РОДНАЙ МОВЫ
    Снег за вокнамі блішчыць, Дзень вітае новы, А па школе ўжо ляціць Тыдзень роднай мовы! То спаборніцтва, то фэст, Конкурсы, выставы… Выклікаюць інтарэс Новыя аб“явы. Усе настаўнікі глядзяць Мудрымі вачыма:...
  • ЛЕЦЕЙКА-ЛЕТА
    Заросло травою чьё-то счастье. Словно бархат мягкий на скамье Вырос мох, как будто не причастен Ни к годам уже, ни к той семье, Где когда-то были молодые, Счастья ждали, как...
  • Яны ад’язжаюць
    Яны ад’язжаюць, А я застаюся; З платформаў знікаюць – Я ў свет з імі рвуся. Малыя, вялікія, двухпавярховыя – У вокны іх пільна ўглядацца гатова я, Але не мяне яны...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай