Восень
Маняць, вабяць краявіды,
Раніцой за вёску выйду, –
Там, дзе птушкі над палеткамі плывуць;
Верасовую, ржаную, картафляную, грыбную
Беларусь з сабой у вырай забяруць.
Многа працы на гародах,
Дзякуй Богу, поле родзіць,
Хай у вырай адлятаюць журавы.
Ну а нам з табою трэба, акрамя акрайца хлеба,
Хоць глыток паветра роднага, жывы…
Хутка-хутка ліст закружыць,
А затым павеюць сцюжы,
Хтосьці вернецца вясною, хтосьці не.
Як-небудзь перазімуем, над сабою пажартуем,
Усе мінаецца, і гэта прамільгне.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию