Аб шчасці

Промні ласкавага, цёплага сонца.
Зоркі ўначы у нябеснай бязмежнасці.
Дом, што глядзіць праз акенцы навокал.
Ветрык гарэзлівы з водарам свежасці.

Снег, дыяментавым пылам іскрысты.
Траўка ў расе, нібы жэмчугам шытая.
Жаўранка спеў у вышыні серабрысты.
Золата восені дожджыкам мытае.

Дробка-дзіця з румянцам на тварыку.
Рукі матулі да болю любімыя.
Нашы пачуцці, быццам ліхтарыкі
Сярод шэрых будняў. Сяброўства, успаміны.

Усё гэта – шчасце, якое йдзе “міма”.
Шукаем, а побач яно, перад намі.
Робіць, стварае, штодзень, безупынна.
Дык шчасце спрабуйце ж убачыць вы й самі.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай